<body>
<a href="http://facefa.com">جامعه مجازی</a>
<h1><a href="http://facefa.com">شبکه اجتماعی</a><strong>لواءالزینب لواءالزینب لواءالزینب</strong> <a href="http://coo.ir">ثبت دامنه</a><strong>لواءالزینب لواءالزینب لواءالزینب</strong></h1><h2><strong> </strong><strong> </strong></h2><h1> لواءالزینب لواءالزینب </h1><p><a href="http://zeynabion.coo.ir"><strong>لواءالزینب</strong></a> <a href="http://www.coo.ir" >free domain</a>جامعه مجازی، شبکه اجتماعی، دوست یابی، دوستیابی، ثبت دامنه، ثبت دامین</p>
<UL><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-329.aspx" target="_blank">مراقبه عاشورائی(3)</a><BR><P dir=rtl align=left><B><FONT color=#cc3333><IMG style="WIDTH: 185px; HEIGHT: 258px" height=283 alt="" hspace=0 src="http://www.pelak14.ir/pamenbar/p4.jpg" width=185 align=baseline border=0></FONT></B></P>
<P dir=rtl><B><FONT color=#cc3333><IMG style="WIDTH: 72px; HEIGHT: 74px" height=53 alt="" hspace=0 src="http://i43.tinypic.com/25ul36u.jpg" width=51 align=baseline border=0>صفوف انسان ها در سلوک با عاشورا </FONT></B></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>برای انسانی که به عاشورا رسیده است و همراه امام شده است، مراقبه بعد از عاشورا مراقبه در مراتب حضور است. چنین فردی باید محاسبه کند که آیا حقیقتا به آن هایی که در روز عاشورا همه چیز خود را در راه ولی خدا بزل کردند، پیوسته است یا نه؟ آیا به جایی رسیده است که حاضر باشد در مقابل ولی خدا قطعه قطعه شود، اما ولی خدا بتواند نماز خود را بخواند؟</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>اما مراقبه برای انسانی که به عاشورا نرسیده، متفاوت از کسی است که به مراتبی از حضور در عاشورا رسیده است. کسی که از قافله امام حسین جا مانده، ابتدا باید از تجربه دیگران بهره بگیرد. این تجربه ها، برای کسانی که در ابتدا تسلیم امر ولی خدا نشده اند و از فیض وصول به عاشورا محروم گردیده اند، غنیمت است. لذا در صحنه عاشورا، انسان ها به دو دسته تقسیم می شوند:</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99><B>گروه اول</B>) گروهی که قبل از تجربه کردن، عهد می بندند و پای عهدشان استقامت می کنند. آن ها از خطر فرار نمی کنند و پای خطر می ایستند. وقتی هم که به راه افتادند، خطر و آتش برای آن ها گلستان می شود و محیط امن ولایت برای آن ها دریای رحمت و بهشت می گردد. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>تا قبل از عاشورا انسان باید مراقب این نوع از سلوک باشد. چرا که میل به فتوحات و غنائم دنیایی در دل همه اهل دنیا وجود دارد. این غنائم است که فرق می کند و الا انانیت در دل همه هست. نباید فراموش کنیم که غوغای عاشورا را میل های پست دنیایی در جبهه باطل به پا کرد. این میل های باطل، اصحاب عمر سعد را به جایی کشاند که کشتند و بردند و غارت کردند و از هیچ جنایت و ظلمی در حق ولی خدا، فرو گذاری نکردند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>ما باید باور داشته باشیم که هر سال موسم عاشورا، موسم تجدید عهد و پیمان با ولی خداست. گویی تا قبل از ظهر عاشورا، هیچ کدام از صحنه های عاشورا رخ نداده است. باور و رفتار ما باید همانند کسی باشد که هنوز وارد میدان تجربه این ابتلای بزرگ نشده و فرصت برای حضور در کنار ولی خدا و نصرت سید الشهداء برایش هنوز باقی است. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>سختی معیت و همراهی با سید الشهداء نباید باعث از دست دادن این فیض عظیم گردد. چنین آدمی اگر بعد از عاشورا محاسبه کند خواهد دید که از نفس و دنیا و تعلقاتش گذشته و به مقام معیت نائل گردیده است. حال بعد از این معیت، فقط درجه حضورش فرق خواهد کرد. یا مثل سعید ابن عبدالله، زهیر، بریر خواهد بود و یا در مقام حبیب ابن مظاهر؛ و یا لااقل در مقام حرّ حضور خواهد داشت. چنین فردی باید برای سال آینده خود چنان برنامه ریزی کند که به مرتبه ای بالاتر از معیت و قرب ولی خدا دست یابد.</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99><B>گروه دوم</B>) جمع ديگري در این میان است كه اهل خطر نيستند. آن ها وقتي از عاشورا مي گذرند و محاسبه مي كنند، در مي يابند كه به قافله سيد الشهداء نرسيده اند. در مي يابند كه تمنيات و تعلقات پايشان را بسته و سختي همراهي با سيد الشهداء مانع حركت شان شده است. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>اين گروه بايد از تجربه ديگران درس بگيرند. مرور كنند كه عاشورا تمام شد؛ عده اي رفتند و سر و دست دادند؛ همه سختي ها را به جان خريدند ولي ايام سختي گذشت. «<B>صبروا اياما قليله، اعقبتكم راحته طويله</B>». اين ها بايد مرور كنند و ببينند كه آيا اصحاب امام حسين سختي كشيدند يا آن هايي كه جلوي امام حسين صف آرائي كردند و براي خود دركات جهنم را از پيش تدارك ديدند؟ آيا آتش سختي ها براي اصحاب سيد الشهداء گلستان نشد؟ آيا تمنيات سپاه عمر سعد آن ها را آن چنان پست و خوار و ذليل نكرد كه مجبور شدند تملق انسان هاي پستي همچون ابن زياد را بگويند؟ آيا رسيدن به دنيا ارزش اين را دارد كه انسان در مقابل ابن زياد و يزيد ذليل و تملق گو شود؟ طمع دنيا آيا اين ارزش را دارد كه آدم به امام حسين جسار كند؟ آيا ملك ري چنين ارزشي را دارد؟ روح انسان واقعا به اين حد قانع مي شود؟ </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>علاوه بر اين، آيا كساني كه به خاطر دنيا، پشت به سيد الشهداء كردند مگر دنيا به آنها وفا كرد؟ آنچه تاريخ نقل مي كند اين است كه يكي از لشكريان عمر سعد بعد از عاشورا، غصه مي خورد و مي گفت براي جنگ با سيد الشهداء 10 درهم خرج كرده اما تنها 4 درهم به دست آورده است!</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>مگر سيد الشهداء به عمر سعد نفرمودند: «براي چه با من مي جنگي». و او در جواب داد: «به خاطر ملك ري». حضرت رسیدن به بهتر از ملك ري را به او قول دادند. اما عمر سعد جواب داد كه از خوف جان و مال و ناموسم در مقابل يزيد بيمناك است. حضرت امنيت جان و مال و ناموسش را هم تضمين كردند؛ اما باز هم نپذيرفت. حضرت در آخر به او نهيب زدند و فرمودند: «به گندم ملك ري هم نمي رسي»! عمر سعد گستاخي كرده و گفت: «جو ري هم براي من كافي است». </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>وقتي آدم اين صحنه ها را مي بيند و محاسبه مي كند، متوجه مي شود كه زيان كار چه كسي است. تاريخ نشان می دهد كه عمر سعد حقیقتا به هيچ نرسيد. وقتي به كوفه بازگشت، ابن زياد قباله ملك ري را از او مطالبه كرد. عمر سعد از ترس ابن زياد مخفي شد و تا زمان قيام مختار به صورت پنهاني زندگي كرد. در آخر هم سرش را در بسترش جدا كردند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>آن هايي كه بر بدن امام حسين اسب تاختند، مگر از دنيا چيزي نصيبشان شد؟ وقتي به كوفه بازگشتند ابن زياد به آن ها پاداش كمي داد. اعتراض كردند كه ما كار بزرگي كرديم و بر بدن بهترين انسان ها اسب تازانديم. ابن زياد نه تنها بر پاداش آن ها نيافزود، كه در جواب گفت: «اگر مي دانستيد آن ها بهترين انسان ها هستند، پس چرا آن ها را كشتيد؟!»</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>وقتي شرح حال كساني كه سيد الشهداء را تنها گذاشتند مي خوانيم، بايد محاسبه كنيم و ببينيم آيا آن هايي كه در مكه ماندند و به طواف كعبه مشغول شدند و حجت خدا را تنها راهي كربلا كردند، فائز شدند و يا حرّ؛ كه بالاخره تا ظهر عاشورا هم كه شده بود، خود را به صف ياران و همراهان سيد الشهداء رساند؟ آيا زهير در معامله سود كرد كه فقط با ديدن غربت و تنهايي سيد الشهداء و قبل از جمع شدن لشكر كوفه، حتي زن و فرزند و آذوقه را رها كرد و خود را به حجت خدا ملحق نمود؛ يا ترنماه، كه به خاطر آذوقه ی خانواده اش كه در يمن در امن و امان بودند، معيت و همراهي با سيدالشهداء را از دست داد؟</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>اين محاسبه ها باعث بيداري انسان مي شود تا وی متوجه گردد معامله چه كسي سودآور و معامله چه كسي زيان آور بوده است. آن هايي كه بهشت جاودان را خريدند سود بردند و يا آن هايي كه به خاطر دنيا، ذلت و تملق گويي پست ترين انسان هاي تاريخ را گفتند و به آخرت خود پشت پا زدند و در نهايت آسايش دنيا را هم به دست نياوردند؟!</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>كساني كه قبل از عاشورا با امام بيعت كرده بودند مي دانستند گندم ري كه هيچ، همه ی دنيا هم ارزش اين را ندارد كه از كنار سيد الشهداء دور شوند و ايشان را تنها بگذارند. جمله ی زهير در شب عاشورا دقيقا همين نكته را متذكر مي شود. «اگر همه دنيا خوشي بود و لذت و جواني و رفاه؛ ما بودن با شما را به همه اين ها ترجيح مي دهيم.»</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>انساني كه در مراقبه قبل از عاشورا شكست خورده است، لااقل بايد با مراقبه هاي بعد از عاشورا متوجه همراهي با ولي خدا شود و خود را به صف ايشان ملحق كند. با محاسبه هاي بعد از عاشورا است كه انسان بايد عبرت بگيرد كه جدايي از ولي خدا و خداي نكرده درگيري با ايشان چه عواقبي در پي دارد!</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>اگر به ما گفتند هر وقت ياد اما حسين افتاديد بگوئيد: «<B>يا ليتنا كنا معكم فافوز فوزا عظيما</B>» ناظر به مراقبه هاي بعد از عاشوراست. ورود به حریم ولايت كار سختي است. هر كسي را راه نمي دهند. در اين حريم حساب كساني مثل ضحاك مشرقي كه براي همراهي با سيدالشهداء شرط مي گذارد؛ با حساب كساني مثل زهير و برير و حبيب جداست. آيا كساني كه وقتي امام حسين در شب عاشورا بيعت خويش را از آن ها برداشت و حوادث فردايش را بيان فرمود؛ اما آن ها پروانه وار گرد امام حسين ماندند و سوختند، شايسته تحسين و غبطه نيستند؟ وآيا كساني كه در ظهر عاشورا اسب خود را برداشتند و از متن بهشت و به متن جهنم رفتند مستحق لعن و نفرين نيستند؟ «<B>لعن الله امه سمعت وايعتك و لم ينصرك</B>»</FONT></P>
<P dir=rtl><B><FONT color=#cccc99>نتيجه:</FONT></B></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>انساني كه قصد سلوك با ولي خدا را دارد، بايد بعد از عاشورا يك سال با خود تمرين كند و رياضت بكشد. يك سال هر روز با خود بگويد: «<B>يا ليتنا كنا معكم فافوز فوزا عظيما</B>». هر روز با خود محاسبه كند و جايگاه خود را در نسبت با سيد الشهداء كشف نماید. بايد هر روز در خانه ی خدا از محروميت ولي الله گريه كند. حتي برخي گفته اند كه نوعي از گريه بر عاشورا، گريه ی محروميت از نصرت ولي خداست. هر روز بر امام حسين گريه كند كه چرا دنيا مرا از شما جدا كرد و من به عاشورا نرسيدم. چرا كه «<B>بل الانسان علي نفسه بصيره</B>». انسان خود مي داند كه آيا آماده نصرت سيدالشهداء بوه است يا نه؟!</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>البته نكته ي قابل توجهي اين جاست كه تامل برانگيز است. انسان حتي مي تواند به گونه اي توبه كند كه فاصله او با عاشورا برداشته شود و به سيد الشهداء ملحق گردد. مثل «ابراهيم مجاب» از فرزندان امام موسي ابن جعفر كه ضريح مجزايي در حرم امام حسين دارد. داستان ابراهيم مجاب، داستان الحاق به عاشورا و سيدالشهداء درعين بعد زماني است. و يا كلام جابرابن عبدالله انصاري كه وقتي در اربعين به كربلا آمد به عطيه گفت: «ما در ثواب اين قوم شريك هستيم. از رسول خدا شنيدم كه فرمود: كسي كه قومي و عملشان را دوست بدارد، با آن ها محشور مي شود».</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>البته دوست داشتن تنها كافي نيست بلكه بايد اشك محروميت از نصرت سيدالشهداء مدام جاري شود كه نكند ظهر عاشورا فرار كنيم. نكند كه اصلا در اردوگاه ابن زياد باشيم. نكند در عاشورا دل ما پيش غصه ها و آرزوهاي خودمان باشد و ولي خدا را فراموش كنيم. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>عاشورا همواره ما را به محاسبه و مراقبه مي خواند. از یک طرف براي كساني كه عاشورا را درك كرده اند مراقبه ی جديدي آغاز مي شود. فاصله حر با حبيب ابن مظاهر زياد است. بايد اين مسير را طي كرد تا به حبيب شدن رسید. از طرف دیگر، عده ي ديگري هم كه از عاشورا جا مانده اند و در عاشورايي كه گذشته است در قفس و زندان نفس خود محبوس شده اند، يك سال فرصت دارند تا براي رفع حجاب هاي ظلماني خود رياضت بكشند. بايد بر محروميت خود از نصرت ولي خدا گريه كنند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99><FONT color=#cccc99>اگر اين محاسبه ها و مراقبه ها در طول سال ادامه يابد، اميد آن است كه سال آينده به عاشورا ملحق شود و از فيض معيت با سيد الشهداء محروم نماند.</FONT> </FONT></P>
<P dir=rtl align=left><FONT color=#cc3333>یا علی مدد</FONT></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-325.aspx" target="_blank">مراقبه عاشورائی(2)</a><BR><P dir=rtl align=left><B></B></P>
<P dir=rtl align=left><B><FONT color=#cc3333></FONT></B></P>
<P dir=rtl align=left><B><FONT color=#cc3333></FONT></B><IMG style="WIDTH: 190px; HEIGHT: 290px" height=322 alt="" hspace=0 src="http://www.tabnak.ir/files/fa/news/1386/10/20/3894_757.jpg" width=212 align=baseline border=0> </P>
<P dir=rtl><B><FONT color=#cc3333><IMG style="WIDTH: 72px; HEIGHT: 75px" height=166 alt="" hspace=0 src="http://i43.tinypic.com/25ul36u.jpg" width=60 align=baseline border=0>مراقبه های قبل از عاشورا</FONT></B></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>مراقبه های قبل از محرم، ویژه قبل از عاشوراست. انسان باید در این مرحله توجه کند که چگونه آرام آرام، امام حسین علیه السلام در کربلا حاضر شدند و در آن سرزمین بار انداختند. چگونه کسانی که آمدنی بودند، به ایشان ملحق شدند و کسانی که رفتنی بودند از ایشان جدا گردیدند. چگونه کسانی که خود را از راه های دور و نزدیک به امام حسین در کربلا رساندند، امام را شناخته بودند. و چگونه کسانی که تا کربلا آمدند و با امام بوند اما نتوانستند با امام بمانند و در نتیجه از ایشان جدا شدند، کسانی بودند که به نور امام راهی نیافته بودند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>خیلی از آن هایی که از امام حسین جدا شدند، به ایشان تعلق داشتند و محب ایشان بودند؛ اما این تعلق و وابستگی به امام، پس از تعلق و وابستگی شان به دنیا بود. به همین دلیل نصرت و یاری شان به سید الشهدا، در حجاب تعلقات دست و پا گیر دنیا قرار گرفت. آن ها، با آنکه دوست داشتند که امام حسین را یاری کنند، اما وقتی به سید الشهدا رسیدند که کار از کار گذشته بود و عاشورا به پایان رسیده بود.</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>با توجه به این صحنه هاست که انسان متوجه خودش می شود و با خود محاسبه می کند. محاسبه می کند که آیا توانسته است نور امام را از روزنه کوچک این جسم ببیند و یا آنکه هنوز محجوب مانده است؟ در این مرحله از محاسبه است که انسان باید ببیند ندای سید الشهدا را که فرمودند: «<B>من کان بازلا فینا محجته علی لقاء الله نفسه، فلیرحل معنا</B>» شنیده است یا نه! اگر شنیده ایم، آیا از اهل سبقت و سرعت بوده ایم یا نه؟ آیا از کسانی نیستیم که کندی و سرعت کمشان، آن ها را از قافله سید الشهدا به تاخیر انداخت و جدایشان کرد؟ آدم سالک و محاسب وقتی حوادث قبل از عاشورا را می بیند متوجه جایگاه خودش می شود و خود را محاسبه می کند. محاسبه می کند که آیا مثل «ترنماه» نیست که کاروان سید الشهداء را در نزدیکی کربلا درک کرد، اما بهانه ی بردن آذوقه برای همسر و فرزندانش، او را از فیض همراهی با سید الشهداء جدا کرد؟</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>انسانی که اهلیت همراهی با سید الشهداء را دارد، برای امام و همراهی با امام شرط نمی گذارد و نصرت و یاری خود را به چیزی مشروط نمی کند. داشتن شرط برای همراهی، اولین حائلی است که مانع می شود و در آخر نیز او را از امام خود جدا می کند. به طوری که حتی اگر تا جایی توفیق معیت و همراهی امام را هم داشته باشد، لحظه ای می رسد که او را از امام جدا می کند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>مثل «ضحاک مشرقی» که با امام حسین به کربلا آمد، ولی قید کرده بود که یاری و همراهی من با شما تا جایی است که امید به پیروزی و غلبه شما وجود داشته باشد؛ اگر مطمئن شدم که امید پیروزی در کار نیست دیگر بیش از آن با شما عهدی ندارم. همین شرط بود که او را از عاشورا محروم کرد. ضحاک تا ظهر عاشورا صبر کرد و وقطی برای او قطعی شد که پیروزی در کار نیست و کار با شهادت سید الشهداء و یارانش به پایان خواهد رسید، مرکب خود را که در خیمه ها پنهان کرده بود سوار شد و پس از اجازه از امام، کربلا را ترک کرد. ضحاک مشرقی در لحظه غربت امام حسین علیه السلام و در لحظه ای که عالی ترین و ناب ترین جذبه های ایشان ساطع می شد و از قوی و ضعیف دستگیری می کرد، هیچ نوری دریافت نکرد و رشته تعلقش از سید الشهداء بریده شد. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>این ها مراقبه و محاسبه های قبل از عاشوراست. با توجه به این عبرت ها و اتفاق های کاروان عاشوراست که انسان می تواند متوجه شود که آیا مخاطب ندای الهی قرآن بوده است یا نه. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>«<B>یا ایها الذین آمنوا، استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم</B>»</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>فرصت تا عاشورا همیشه کوتاه است. در این فرصت کوتاه باید اهل کاروان خود را به قافله امام حسین برسانند. با محاسبه های قبل از عاشورا، انسانی که قصد همراهی با ولی خدا را دارد باید ببیند، اگر وابستگی و تعلقی حرکت او را کند می کند آن را کنار بگذارد. اگر شرطی برای همراهی با امام دارد، آن را کنار بگذارد و فاصله بین خود و امام را بردارد. باید همه تلاش خود را بکند که حتی اگر تا ظهر عاشورا هم شده تعلقات خود را کناری بنهد و مثل «حرّ» در کنار امام حاضر شود. حرّ اگر چه تا ظهر عاشورا در مقابل امام و صف سید الشهداء علیه السلام بود، اما در مدت هم سفری با ایشان، با محاسبه و دقت خود را سنجید و از تعلقات خود را آزاد کرد و در نهایت به همراهی ایشان رسید؛ و در رکاب ولی خدا به شهادت نائل شد. </FONT></P>
<P dir=rtl><B><FONT color=#cc3333>سلوک با عاشورا، راه ورود به حرم امنیت الهی</FONT></B></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>سلوک با عاشورا، راه ورود به حرم امن ولایت ولی خداست. پس از مراقبه و ورود به وادی همراهی با ولی خداست که می بینیم این وادی، سرای آسایش و رحمت و امنیت است. اما همین وادی امن و رحمت برای کسانی که وارد این حوزه نشده اند، به واسطه ی امتحانات و آزمایش ها و سختی عبور از آن ها، جلوه بسیار صعبی دارد. «<B>الجنه حُفّت بالمکاره و النّار حُفّت بالشهواه</B>». لذت هایی که جهنم را در بر گرفته است، انسان را به جهنم؛ و مکارهی که بهشت را محاصره کرده است، او را به بهشت دعوت می کند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>ابراهیم خلیل الرحمن، نمونه کامل آن دسته از انسان های ملحق شده است. این یقین و اعتماد به خداست که همه آتش ها را گلستان می کند. مشکل انسان ها برای ورود به محیط امن ولایت همین است؛ چرا که آتش نفس شعله می کشد. سخت ترین مساله، اصل ورود و اهل راه شدن است؛ یعنی جایی که باید حجاب نفس و خودخواهی را کنار زد. از برخی علمای اخلاق نقل شده است که لذت های دنیا مثل بادام بو داده و گوشت کباب شده در تله ی شکارچی است. این همه بوی وسوسه برانگیز طعام برای آن است که او را به تله بکشاند. تله ای که از آن نجات و رهایی نیست. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>باطن دنیا نیز مکاره است. اما ظاهر اغواگر آن انسان را دعوت می کند. باطن سختی عبور از پل صراط نیز همین مکاره دنیا در مسیر الحاق به ولایت است. وقتی قیامت جلوه می کند این پل از مو باریک تر می شود و عبور از آن سخت تر. ورود به محیط ولایت «صعب مستصعب» است، اما پس از ورود به آن حصن حصینی خواهد بود که آدمی در امنیت و اطمینان کامل به سر برده و هیچ عذابی او را تهدید نخواهد کرد. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>«<B>ولایت علی بن ابی طالب حصنی؛ فمن دخل حصنی امن من عذابی</B>».</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc99>در عاشورا کسانی که به این محیط وارد شدند، خود را فراموش کردند و جذبه های ولایت سید الشهداء به گونه ای آن ها را با خود برد که خبر از رنج ها نداشتند. همه تعلقات خود را پشت سر گذاشتند و به تعبیر دیگر، همه آن صحنه های سخت که هر کدام برای زمین گیر کردن هزاران سالک کافی بود، برای آن ها گلستان شد. از طرف دیگر کسانی که به دنبال کوچک ترین لذت بودند، همه لذت ها دامن گیرشان گردید و آن ها را زمین گیر ساخت.</FONT></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-323.aspx" target="_blank">محرم آمد ...</a><BR><P align=center><IMG style="WIDTH: 513px; HEIGHT: 374px" height=142 alt="قالت زینب کبری(سلام الله علیها)" hspace=0 src="http://www.ecapic.ir/image/ECA-091217020320.jpg" width=225 align=baseline border=0></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-312.aspx" target="_blank">مراقبه عاشورائی(1)</a><BR><P dir=rtl align=left><B><IMG style="WIDTH: 322px; HEIGHT: 467px" height=887 alt="سید محمد مهدی میرباقری" hspace=0 src="http://www.ecapic.ir/image/ECA-091209080657.jpg" width=374 align=baseline border=0></B><B> </B></P>
<P dir=rtl><B><FONT color=#cc3333>عاشورا، کانونی برای سلوک</FONT></B></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966>درست است که از حادثه ی عاشورا قرن هاست می گذرد؛ اما عاشورا حادثه ی جاری در تاریخ است. هر سال که عاشورا فرا می رسد، لازم است که با یک سلسله مراقبه ها و محاسبه های خاص عاشورا، به استقبال این موسم شریف برویم. چرا که برای درک عاشورای هر سال همانند درک شب قدر، مراقبه های تازه و مختص آن سال لازم است. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966>کتاب های "المراقبات" که از علمای بزرگ شیعه برای ما به یادگار مانده است، برنامه ها و مراقبه هایی را درخود جای داده اند که اهل سلوک، نسبت به رعایت آن در طول سال احتمال خاصی دارند. هیچ سالکی به بهانه انجام دادن برنامه های سلوکی یک سال، برای مقید شدن به آن ها در طول سال های دیگر سر باز نمی زند. بلکه هر سال محاسبه های جدیدی را آغاز می کند تا طریق تازه ای را طی کند.</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966>در احوالات بزرگان ما نقل شده است که ایشان در ماه رمضان برنامه هایی را برای خود مقرر می کردند تا به درک فیض شب قدر نائل شوند. اگر به این فضیلت نمی رسیدند، سعی می کردند به هر ترتیبی که شده در آخر ماه رمضان جبران ما فات کنند. در نهایت، اگر از این فیض هم محروم می شدند، از فردای ماه رمضان برای ماه رمضان و شب قدر سال بعد، خود را محیا می کردند. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966>برای درک محرم وعاشورا نیز چنین سلوکی وارد شده است. با آغاز محرم، شیعیان و محبان اهل بیت یک سلسله مراقبه، مشارطه و محاسبه هایی را آغاز می کنند تا در روز عاشورا به کاروان حسینی ملحق شوند. اما آنان که از قافله جا می مانند، از فردای عاشورا نیز باید مراقبه، مشارطه و محاسبه هایی را آغاز کنند تا به حول و قوه الهی به کاروان عاشورای سال بعد ملحق شوند. رابطه ی ما با عاشورا هیچ وقت تمام شدنی نیست و این سلوک همیشه جاریست. </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966>بنا به آموزه های اهل بیت برای سلوک باید سه گام اصلی را طی کرد:</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966><B>اولا</B>: انسان باید توجه کند و شرط ها و میثاق هایی را از خود بگیرد؛ که مرحله <B>مشارطه</B> است.</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966><B>ثانیا</B>: مراقب باشد تا به شرط هایی که بسته و میثاق هایی که تعهد داده، دقیقا عمل کند.؛ این گام دوم سلوک یعنی «<B>مراقبه</B>» است.</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#999966><B>ثالثا:</B> پس از مشارطه و مراقبه بر اعمال، باز گردد و میزان درستی و کمال عمل خود را محاسبه کند که به آن <B>«محاسبه»</B> گفته می شود.</FONT></P>
<P dir=rtl align=left><FONT color=#996666>ادامه این گفتار را در ایام محرم الحرام در پست های بعدی مطالعه بفرمائید.</FONT></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-306.aspx" target="_blank">حسرت عرفه، مسلميه در هواي حسين</a><BR><P dir=rtl><FONT color=#ff0000 size=3><STRONG>هوا، هواي حسين ...</STRONG></FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cc9933>امام علیه السلام با گروهى از خاندان و فرزندان و شیعیان، با نهایت خاكسارى و خشوع از خیمه بیرون آمدند و در جانب چپ كوه ایستادند . امام چهره مبارك خود را به سوى كعبه گردانید مانند مسكین نیازمندى كه غذا مىطلبد، دستها را برابر صورت خود گرفت و دعایش را چنین آغاز كرد: </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cc9933>«الحمدلله الذى لیس لقضائه دافع ولا لعطائه مانع و لا كصنعه صانع و هو الجواد الواسع؛ سپاس خداوندى را سزاست كه چیزى قضایش را دور نمىسازد و از عطا و بخشش او جلوگیرى نمىكند و هیچ آفرینندهاى آفرینش او را ندارد و او سخاوتمندى بىانتهاست.»</FONT></P>
<P dir=rtl align=center> <IMG style="WIDTH: 539px; HEIGHT: 315px" height=396 alt="عرفه روز نيايش" hspace=0 src="http://www2.pic-upload.de/26.11.09/2wiold4ant5w.jpg" width=401 align=baseline border=0></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cc9933>دعاى عرفه سیدالشهداء علیه السلام سراسر نور و عرفان پروردگار است و آمیزهاى از شور و عشق و محبت و معرفت به ذات پاك خداوند است. در فرازهاى این دعا، امام حسین علیه السلام با خداوند چنین عاشقانه زمزمه مىكند:</FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>خداوندا! اجازه فرما تا دمى چند در برابرت به زانو در افتم و قطراتى از اقیانوس جان، نثار بارگاهت نمایم. خیال دورى راه تا درگاه جمالت خسته و فرسودهام كرده است: </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>خدایا! موجوداتى كه در هستى خود نیازمند تو هستند، چگونه مىتوانند راهنماى من به سوى تو باشند؟ </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>پروردگارا! آیا حقیقتى غیر از تو آن روشنایى را دارد كه بتواند تو را بر من آشكار سازد؟ كى از نظر غایب و پنهان بودهاى كه نیازمند راهنمایى به سوى خود باشى و چه وقت از من دور بودهاى تا نمودهاى جهان مرا به تو برساند؟ </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>خدایا! روشنایى جمال و جلالت در جهان هستى آشكارتر از هر چیز است و وجود تو خفا و پوشیدگى ندارد تا چراغى سر راه بگیرم و بارگاه ربوبى تو را جست و جو نمایم و یا دلیلى را راهنماى خود به سوى تو قرار دهم؛ چون فروزنده چراغ تو و سازنده دلیل و راهنما، تویى . </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>خداى من! چشمى كه تو را بر خود نگهبان و مراقب نبیند، كور و فرو بسته باد و بندهاى كه از متاع محبت تو بىبهره باشد، سرمایه باخته و ورشكسته باد . </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cccc66>امام حسین علیه السلام با این دعا روحى تازه به كالبد عرفات دمید و این نغمه خوش آسمانى و آواى دلانگیز ملكوتى را تا ابد در سینه سیناى عرفات به یادگار گذاشت . </FONT></P>
<P dir=rtl><FONT color=#cc9900>صحراى عرفات كالبد و جسم امام حسین علیه السلام روح آن است و به همین دلیل حق تعالى، در روز عرفه پیش از آن كه به اهل موقف عرفات نظر لطف كند، به زائران قبر پاك حسین علیه السلام (4) نظر رحمت مىافكند.</FONT></P>
<P dir=rtl align=right><STRONG><FONT color=#006600><IMG height=106 alt="" hspace=0 src="http://www.kheimehnews.com/images/docs/000006/n00006051-b.jpg" width=154 align=baseline border=0></FONT><FONT color=#cc3300>السلام عليك يا عبد الصالح مسلم بن عقيل</FONT></STRONG></P>
<P dir=rtl align=justify><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA"><FONT color=#999966>امام، تصمیم گرفت در مقابل اصرار و دعوتهای مكرر مردم كوفه، عكس العمل نشان داده و اقدامی كند. برای ارزیابی دقیق اوضاع كوفه و میزان علاقه و استقبال مردم و تهیه مقدمات لازم و شناسایی و سازماندهی و تشكل نیروهای انقلابی، ضروری بود كه كسی قبلا به كوفه رفته و این ماموریت را انجام دهد و گزارشی دقیق از وضعیت شهر و مردم، به او بدهد.<BR><BR>حضرت حسین بن علی(ع) مناسبترین فرد برای این ماموریت محرمانه را «مسلم بن عقیل» دید، كه هم آگاهی سیاسی و درایت كافی داشت، و هم تقوا و دیانت، و هم خویشاوند نزدیك امام بود. به نمایندگانی كه از كوفه آمده بودند، فرمود: من، برادر و پسر عمویم (مسلم) را با شما به كوفه میفرستم، اگر مردم با او بیعت كردند; من نیز خواهم آمد.</FONT></SPAN></P>
<P dir=rtl align=center><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA"><IMG alt="سلام بر بدن بي سر مسلم" hspace=0 src="http://www.esnips.com/imageable/medium/8427af85-dc7a-4ed5-93e7-5d92911fc438/?du=372ed63c-" align=baseline border=0></SPAN></P><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA">
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0in 0in 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=justify><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-bidi-language: FA"><SPAN dir=rtl></SPAN><FONT color=#999966><STRONG>9 ذي الحجه، كوفه<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></STRONG></FONT></SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0in 0in 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=justify><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT color=#999966>مسلم یك تنه در برابر انبوهی از سپاهیان ابن زیاد ایستاده بود و دلیرانه مقاومت و جنگ می كرد. <BR><BR>هر هجومی را با شمشیر دفع میكرد و هر مهاجمی را ضربتی كاری میزد. مسلم، تصمیم داشت كه تا آخرین قطره خون و تا واپسین دم و تا شهادت بجنگد، اما اطرافش را گرفتند و در یك حلقه محاصره از پشت سر، نیزه ای بر او زده و او را به زمین افكندند و بدین گونه، اسیرش كردند. <BR><BR>طبق برخی از نقلها سر راهش گودالی كندند و مسلم در آن افتاد و اسیر شد. مسلم را گرفتند؛ آزاده ای كه در اندیشه نجات آن اسیران بود، خود، در دست آنان گرفتار شد. او را به سوی دارالاماره بردند و ورقی دیگر از حماسه در پیش دیدگان تاریخ، نمودار شد.<o:p></o:p></FONT></SPAN></P>
<P class=MsoNormal style="MARGIN: 0in 0in 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=justify><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT color=#999966>شكوه و عظمت مسلم در آن اوج و بر فراز آن سكوی شهادت و معراج، دیدنی بود؛ گرچه آنان، این قهرمان اسیر و دست بسته را با تحقیر و توهین برای كشتن به آن بالا برده بودند، لیكن عزت مرگ شرافتمندانه در راه حق، چیز دیگری است كه دیده های بصیر و دلهای آگاه، شكوهش را می یابند. <BR><BR></FONT><FONT color=#ff0000>با ضربت شمشیر، سر از بدنش جدا كردند، و... پیكر خونین این شهید آزاده و شجاع را از آن بالا به پایین انداختند و مردم نیز هلهله و سر و صدای زیادی به پا كردند.<o:p></o:p></FONT></SPAN></P>
<P dir=rtl align=justify><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA"><FONT color=#999966>آن روز، تنی چند از سرداران اسلام هم دستگیر شده و به شهادت رسیدند و اجساد مطهرشان در كنار آن دو قهرمان رشید به خاك سپرده شد و در روز نهم ذیحجه، كربلای كوچكی در كوفه بر پا شد و یادشان به جاودانگی پیوست.</FONT></SPAN></SPAN></P><SPAN lang=AR-SA dir=rtl style="FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-language: EN-US; mso-fareast-language: EN-US; mso-bidi-language: AR-SA">
<P dir=rtl align=justify><BR style="mso-special-character: line-break"><BR style="mso-special-character: line-break"></P></SPAN></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-305.aspx" target="_blank">حاج منصور ارضی در قم</a><BR><P align=center><FONT face=tahoma,arial,helvetica,sans-serif color=#996633><IMG style="WIDTH: 526px; HEIGHT: 500px" height=692 alt="حاج منصور ارضی و سید مهدی میرباقری" hspace=0 src="http://night-skin.com/upload/images/0ijq245qlb6wcey19h8.jpg" width=262 align=baseline border=0></FONT></P>
<P align=center><FONT face=tahoma,arial,helvetica,sans-serif color=#996633>شنبه شب 2/8/88 منزل سید حسین مومن مراسم میلاد حضرت معصومه و گرامیداشت دهه کرامت، با سخنرانی حجت الاسلام جواد زمانی و با مداحی حاج رحیم ابراهیمی و با حضور حاج منصور ارضی برگزار گردید. </FONT></P>
<P align=center><FONT face=tahoma,arial,helvetica,sans-serif><FONT color=#996633> جلسه بسیار خوب و پر شور و حالی بود،علی الخصوص پس از ورود سیدنا الاستاد میرباقری و گپ و گفت صمیمی حاج منصور با وی.</FONT></FONT></P>
<P align=center><FONT color=#996633>در این گفتگوی صمیمی که با حضور تعدادی از چهره های برجسته هیئات مذهبی قم همراه بود حاج منصور ارضی به تبیین سیره بندگی و رابطه آن با توسل به اهل بیت عصمت و طهارت پرداخت.</FONT></P>
<P align=center><IMG style="WIDTH: 527px; HEIGHT: 297px" height=443 alt="پیر غلام سید الشهدا در کنا استاد میرباقری" hspace=0 src="http://night-skin.com/upload/images/1umv4g6lbfx3txe8snl4.jpg" width=549 align=baseline border=0></P>
<P align=center><FONT color=#996633>بعد از صحبتهای حاج منصور ارضی، استاد میرباقری سررشته کلام را بدست گرفتند و صحبتهای خود را با یاد و خاطره ای از مرحوم علامه سید منیرالدین حسینی الهاشمی(موسس فرهنگستان علوم اسلامی) آغاز نمودند. ایشان در صحبتی کوتاه با اشاره به زیارت جامعه کبیره به تببین مسیر بندگی و سلوک با بلا و مصیبت اهل بیت عصمت و طهارت پرداختند. و در پایان در پاسخ به سوالی در باب "اصلاح الگوی مصرف" فرمودند: "هر چیزی که در مسیر ولایت هزینه و مصرف نگردد اسراف شده است"</FONT></P>
<P align=center><IMG style="WIDTH: 546px; HEIGHT: 262px" height=262 alt="بنازم به بزم محبت که در آن ..." hspace=0 src="http://abdo-zeynab.webphoto.ir/photos/resized-ab783675.jpg" width=518 align=baseline border=0></P>
<P align=center><FONT color=#996633>این گفتگوی صمیمی تا پاسی از شب ادامه داشت.</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#996633>زحمت عکاسی با وجود تمام مخالفت های حاج منصور نسبت به عکاسی با عزیزم حاج رحیم ابراهیمی بود که به صورت حرفه ای و نامحسوس انجام گرفت، کمال تشکر را از ایشان دارم.</FONT></P>
<P align=left><FONT color=#996633>یا علی مدد</FONT></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-300.aspx" target="_blank">گرامیداشت دهه کرامت</a><BR><P align=center><IMG style="WIDTH: 543px; HEIGHT: 360px" height=472 alt="دهه کرامت گرامی باد" hspace=0 src="http://night-skin.com/upload/images/g4np3yvc8yhl9v002ilr.jpg" width=507 align=baseline border=0></P>
<P align=center>
<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=2 border=0>
<TBODY>
<TR>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666 size=2><STRONG>يا فاطِمَةُ ا ِشْفَعى لى فِى الْجَنَّة ِ</STRONG></FONT></P>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ رَسوُل ِ اللّه ِ </FONT></P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ فاطِمَةَ وَ خَديجَةَ </FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ اَمير ِ الْمُؤْمِنينَ </FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ الْحَسَن ِ وَ الْحُسَيْن ِ</FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ وَلِىِّ اللّه ِ </FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يا اُخْتَ وَلِىِّ اللّه ِ</FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يا عَمَّةَ وَلِىِّ اللّه ِ </FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>اَلسَّلامُ عَلَيْك ِ يابِنْتَ موُسَى بْن ِ جَعْفَر</FONT></P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #003694; FONT-FAMILY: Tahoma" align=right>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD></TR>
<TR>
<TD width=5>
<P align=center><FONT color=#006666></FONT> </P></TD>
<TD style="FONT-SIZE: 13px; COLOR: #00552e; FONT-FAMILY: Tahoma" noWrap align=right>
<P align=center><FONT color=#006666>وَ رَحْمَةُ اللّه ِ وَ بَرَكاتُهُ.</FONT> </P>
<P align=center><IMG style="WIDTH: 290px; HEIGHT: 264px" height=782 alt="حضرت فاطمه معصومه" hspace=0 src="http://i35.tinypic.com/152on47.jpg" width=168 align=baseline border=0></P></TD></TR></TBODY></TABLE></P>
<P align=left><FONT color=#009999>ذرات دلم محو سلامی است که هر شب</FONT></P>
<P align=left><FONT color=#009999>بی واسطه تا "فاطمه ی قم" برساند</FONT></P>
<P align=left><FONT color=#009999>تا خواهش چشمان مرا مثل همیشه</FONT></P>
<P align=left><FONT color=#009999>از گریه بگیرد به تبسم برساند</FONT></P>
<P align=justify><FONT color=#006666><IMG style="WIDTH: 81px; HEIGHT: 73px" height=881 alt="" hspace=0 src="http://i35.tinypic.com/152on47.jpg" width=871 align=baseline border=0>حضرت فاطمه معصومه (س) بانويي بهشتي، غرق در عبادت و نيايش، پيراسته از زشتي ها و شبنم معطر آفرينش است. شايد يکي از دلايل «معصومه» ناميدن اين بانو، آن باشد که عصمت مادرش حضرت زهرا (س) در او تجلي يافته است. بر اساس پاره اي از روايات، اين لقب از سوي امام رضا (ع) به اين بانوي والامقام اسلام وارد شده است؛ چنان که فقيه بلند انديش و سپيد سيرت شيعه، علامه مجلسي (ع) در اينباره ميگويد: امام رضا (ع) در جايي فرمود: «هرکس معصومه را در قم زيارت کند، مانند کسي است که مرا زيارت کرده است».</FONT></P>
<P align=justify><FONT color=#006666> <IMG style="WIDTH: 79px; HEIGHT: 71px" height=689 alt="" hspace=0 src="http://i35.tinypic.com/152on47.jpg" width=617 align=baseline border=0></FONT><FONT color=#006666>بالاترين جايگاه شفاعت، از آن رسول گرامي اسلام است که در قرآن کريم، از آن به «مقام محمود» تعبير شده است. همين طور دو تن از بانوان خاندان رسول مکرم اسلام، شفاعت گسترده اي دارند که بسيار وسيع و جهان شمول است و مي تواند همه اهالي محشر را فرا گيرد. اين دو بانوي عالي قدر، صديقه اطهر، حضرت فاطمه زهرا (س) و شفيعه روز جزا، حضرت فاطمه معصومه (س) هستند. در مورد شفاعت گسترده حضرت زهرا (س) همين بس که شفاعت، مهريه آن حضرت است و به هنگام ازدواج، پيک وحي طاقه ابريشمي از سوي پروردگار آورد که در آن، جمله «خداوند مهريه فاطمه زهرا را، شفاعت گنهکاران از امت محمد (ص) قرار داد»، اين حديث از طريق اهل سنت نيز نقل شده است. پس از فاطمه زهرا (س) از جهت گستردگي شفاعت، هيج بانويي به شفيعه محشر، حضرت معصومه (س) نمي رسد. بر همين اساس است که حضرت امام جعفر صادق (ع) فرمودند: «با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت مي شوند». </FONT></P>
<P align=left><FONT color=#999999>نائب الزیاره همه ارادتمندان خاندان آل الله در قم هستم.</FONT> </P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-291.aspx" target="_blank">السلام علیک یا شیخ الائمه (ع)</a><BR><P align=center><IMG style="WIDTH: 371px; HEIGHT: 251px" height=226 alt="شهادت امام جعفر صادق تسلیت باد" hspace=0 src="http://450.ir/upload/103/1059-11-919865201-sadegh.2.jpg" width=369 align=baseline border=0></P>
<P align=center><FONT color=#006633>صل الله علیک یا مولای یا ابا عبدالله، یا جعفر بن محمد الصادق المصدق</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#669999>صد صفحه از غروب نوشتند و باز هم</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#669999>یک ذره از ضرورت خورشید، کم نشد</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#669999>شد صبح "صادق" از برکات طلوعتان</FONT></P>
<P align=right><FONT color=#669999> خوابید شب به غفلت و بیدار هم نشد </FONT> </P>
<P align=center><FONT color=#999999>او امامي مظلوم بود. مظلومي که هم ازسوي دوستان ستم ديد وهم ازسوي دشمنان، دوستان حق او رانشناختند وبه آزارش پرداخته تاحدي که آن خويشاوند نزديک باخنجر به امام حمله کرد ویا آن ديگري ازاو روي برتافت که چرا درخدمت نهضت وقيام مسلحانه ا ش قرار نمي گيرد و... <BR>اما دشمنان که جاي خود داشتند. پيري لاغر وضعيف رانيمه شب ، بدون لباس وعمامه باپای پياده به دنبال خود مي کشاندند. اموالش را مصادره مي کردند ،خانه اش را آتش مي زدند ، به اواهانت مي کردند... <BR>پاره اي ازاسناد او رامظلوم تراز امام حسين <SPAN class=txtal>(عليه السلام)</SPAN> سيد الشهداء معرفي مي کنند و حتي اورا سيد المظلومين مي خوانند<SPAN class=linktoltip onmouseover="return makeTrue(domTT_activate(this, event, 'content', '<div dir=rtl><font face=tahoma>کلام جاودانه حکيمي ،ص29'));"> </SPAN>بياد آوريم که هشام او وپدرش رابه شام احضار کرد وتاسه روز به آنها اجازه ورود نداد وبه آنها غذا نفروختند وآنها را سنگ زدند!! <BR>دردوران امامت هم بگفته سيد بن طاووس منصور 7بار امام را احضار واو را به قتل تهديد کرد. والي مدينه همواره مزاحم او بود، جلسه درس او راتعطيل مي کردند، ملاقات بااو را ممنوع اعلام مي کردند ، شاگردان او چون مالک و ابو حنيفه راعليه او علم کردند ، درپشت سراوبدگوئي ها مي کردند و... <BR>اوسفارش کرده بود که درمني ازاو ومظلوميت او ياد کنند.امام کاظم<SPAN class=txtal>(عليه السلام)</SPAN> پس از وفات هرشب حجره او را روشن مي داشت تاعابران ياد وخاطره اورا زنده دارند</FONT></P>
<P align=center><IMG style="WIDTH: 419px; HEIGHT: 179px" height=132 alt="صل الله علیک یا شیخ الائمه" hspace=0 src="http://450.ir/upload/103/1059-11-919865201-sadegh.3jpg.jpg" width=425 align=baseline border=0></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-271.aspx" target="_blank">عهد شهادت... ويژه هفته دفاع مقدس</a><BR><IMG style="WIDTH: 553px; HEIGHT: 387px" height=378 alt="هفته دفاع مقدس گرامي باد" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/p1g8f5t93thliho6q35t.jpg" width=553 align=baseline border=0>
<P align=center></P>
<P><FONT color=#cccc66>هرگز نترسیدیم</FONT></P>
<P><FONT color=#cccc66>از آن مگسکی که زیر خال سیاه گونه ات نشست</FONT></P>
<P><FONT color=#cccc66>از این مگس ها می ترسیم</FONT></P>
<P><FONT color=#cccc66>که دور نام شیرینت پرسه می زنند!</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#ff0000><FONT color=#ffff99>گرامی باد سالگشت آغاز</FONT> <FONT color=#009900>حماسه</FONT> <FONT color=#ffffff>دفاع </FONT></FONT><FONT color=#ff0000>مقدس</FONT></P>
<P align=center><FONT color=#999999> </FONT><FONT color=#ffff99>بلند باد یاد خمینی کبیر"ره" و شهیدان شاهد</FONT></P>
<P align=center> </P>
<P align=center><FONT color=#ff0000><STRONG>حقيقت شهادت</STRONG></FONT></P>
<P><FONT color=#cccccc>حقيقت شهادت، آن عهدی است كه انسان سالك باخداي متعال بسته است عهدی که: </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><STRONG><FONT color=#009900>و من او في بعهده من الله فاستبشروا ببيعكم الذي بايتهم به </FONT></STRONG></P>
<P dir=rtl align=justify><STRONG><FONT color=#cccccc>عهدي که بسته است تا از خود عبور كند تا بتواند وارد اين ميدان - و به تعبير بزرگان- وارد نار عبوديت شود و در اين نار بسوزد و از او هيچ چيز نمايند جز محبوب! </FONT></STRONG></P>
<P><FONT color=#cccccc><STRONG>شهادت عهد بلايي است كه يك انسان سالك با خداي متعال ميبندد براي عبور از خود، رسيدن به حقيقت و ظهور حقيقت در عالم.</STRONG> يعني انسان شهيد انساني است كه ميخواهد وارد اين «نار عبوديتي» شود كه –به تعبیر من- در وادی طورِ ولايت تجلي كرده است و بعد هم بسوزد و يك قبسي و مشعلي شود تا ظلمتها را از راه ديگران بردارد. </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>او میخواد حجابهاي ظلماني را رفع كند، حجابهاي ظلماني که در حقیقت همان ارادههاي باطل هستند. لذا شهید در اين مسير به شدت با دستگاه باطل درگير ميشود. شهادت ميدان درگيري با دستگاه باطل و ولي باطل و اولياي باطل است. پس اين عهد تقريباً يك <B>عهد جمعي</B> است. يعني <B>عهدی است که یک جمع آن را ميبندند كه در يك مسير هماهنگ و در يك جبهه براي ظهور كلمۀ حق از خود عبور كنند، تا ظلمات و ولایت باطل محو شود.</B> </FONT></P>
<H1 dir=rtl align=justify><A name=_Toc227493346><FONT color=#cccccc size=2> رابطه عهد شهادت و عهد ولایت</FONT></A></H1>
<H2 dir=rtl align=justify><A name=_Toc227493347><FONT color=#cccccc size=2> عهد شهادت، عهدی در مسیر تحقق عهد ولایت</FONT></A><FONT color=#cccccc size=2> </FONT></H2>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>لازم است که در اینجا اشارهای به <B>عهد ولايت</B> داشته باشیم. عهدي كه بر محور <B>ولايت كلّيه معصومین</B> بسته ميشود. يعني عهد شهادت اصلی را او ميبندد و مابقي در دامنۀ او هستند. «و علي الارواح التي حلت بفنائك»<B> </B>يعني رسيدن اصحاب سیدالشهداء به ساحت توحيد از طريق آستان قرب معصوم(ع) بوده است. </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>بنابراين شهداي تاريخ همه كساني هستند كه هم عهد با سيدالشهداء(ع) هستند. يعني حقيقت عهد شهادت از آن سيدالشهداء(ع) است و اين باب ضيافت به وسيله ايشان به سوي همه اولياء گشوده شده است. اگر باب سيدالشهداء(ع) بسته باشد باب شهادت نیز بسته خواهد شد. لذا حقيقت [اين جذبهها] به سوي اهل شهادت گشوده ميشود. این جذبهها ابتدا متوجه سيدالشهداء(ع) است و از دامنه آن همه شهداء سیراب میشوند. با جذبههايي كه در سيدالشهداء است سالك ميشوند و به ميزان قربشان به سیدالشهداء(ع) برخوردار ميشوند. بنابراين:</FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><B><FONT color=#cccccc>عهد ولايت داراي «نظامی» است بر «محور» عهد شهادت و بلاكشيِ آن كساني است كه صاحبان آن بلا هستند و بلاي حقيقي به آنها رسيده است و جذبههاي محبت خداوند متعال درمتن بلا آنها را سالك كرده است.</FONT></B></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>آن هم كساني که جزء حلقۀ اصلي محبوبان خدا هستند و مخاطب <B>لا حبيب الا هو و اهله هستند. </B>حقيقت سلوك با جذبههاي محبت، به خصوص در متن بلا، آن هم در بلايي مثل شهادت ظاهر میگردد. </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>حال اين بلا برای آن سالکان حامل «دعوتي» است: </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><B><FONT color=#009900>يا ايتها النفس المطمئنه «ارجعي» الي ربك راضيه مرضيه. فادخلي في عبادي وادخلي جنتي.</FONT></B></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>و هم باب «شفاعتي» است براي ديگران كه: </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><B><FONT color=#ff0000>إن الحسين مصباح الهدي و سفينه النجاه</FONT></B></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>سیدالشهداء چراغي است كه همۀ عالم را روشن كرده است و ظهور حقيقت در مكتب عاشورا واقع شده است. </FONT></P>
<P dir=rtl align=justify><FONT color=#cccccc>بنابراين اگر خوب دقت شود عهد شهادت، «عهد بسط توحيد» و ظهور حقيقت توحيد در همۀ عوالم است. اما این عهد، عهد خود سيدالشهداء(ع) و امام الشهداء است. وقتی قرار است حقيقت ولايت و توحيد در جهان ظهور پيدا كند و انسانها به شهود اين حقيقت دست پيدا كنند و اين حقيقت را درك كنند از طريق وجه اتم الهي و اسماء الحسني الهي و خلفاء الهي واقع ميشود. توحيد به وسيله آنها که نقطه مشيت و محال مشيت الله هستند جاری میگردد.</FONT></P>
<P dir=rtl align=left><FONT color=#cc6633>حجت الاسلام والمسلمین سید محمد مهدی میرباقری</FONT></P>
<P dir=rtl align=center><FONT color=#ff0000>در اينجا ياد مي كنم از شهيدان محسن و مسعود رضايي و محمد كريم غفاري</FONT></P>
<P dir=rtl align=center><FONT color=#cccccc> </FONT></P></LI><LI><a href="http://lavaozeynab.blogfa.com/post-259.aspx" target="_blank">تهدمت والله اركان الهدي</a><BR><P align=center><STRONG><FONT color=#006600>السلام علیک یا ولی الله و وصی رسول الله</FONT></STRONG></P>
<H2 align=center><FONT color=#006666 size=2>عهدنامه امام علي<FONT size=1>(عليهالسلام)</FONT> به مالک اشتر</FONT></H2>
<P><FONT color=#669999>بدترين وزيران تو، كسى است كه پيش از تو وزير بدكاران بوده و آن كه در گناهان آنان شركت نموده. پس مبادا چنين كسان محرم تو باشند كه آنان ياوران گناهكارانند، و ستمكاران را كمك كار، و تو جانشينى بهتر از ايشان خواهى يافت كه در راى و گذاردن كار چون آنان بود، و گناهان و كردار بد آنان را بر عهده ندارد. آن كه ستمكارى را در ستم يار نبوده، و گناهكارى را در گناهش مددكار. بار اينان بر تو سبكتر است، و يارى ايشان بهتر، و مهربانىشان بيشتر و دوستىشان با جز تو كمتر. پس اينان را خاص خلوت خود گير و در مجلسهايت بپذير، و آن كس را بر ديگران بگزين كه سخن تلخ حق را به تو بيشتر گويد، و در آنچه كنى يا گويى[و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد] كمتر يارىات كند. و به پارسايان و راستگويان بپيوند، و آنان را چنان بپرور كه تو را فراوان نستايند، و با ستودن كار بيهودهاى كه نكردهاى خاطرت را شاد ننمايند، كه ستودن فراوان خودپسندى آرد، و به سركشى وادارد. </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>و <SPAN>مبادا نكوكار و بدكردار در ديدهات برابر آيد، كه آن رغبت نكوكار را در نيكى كم كند، و بدكردار را به بدى وادار نمايد. و درباره هر يك از آنان، آن را عهدهدار باش كه او بر عهده خود گرفت، و بدان كه هيچ چيز گمان والى را به رعيت نيك نيارد، چون نيكيى كه در حق آنان كند و بارشان را سبك دارد.</SPAN> و ناخوش نشمردن از ايشان، آنچه را كه حقى در آن ندارد بر آنان. پس رفتار تو چنان بايد، كه خوشگمانى رعيت برايت فراهم آيد كه اين، رنج دراز را از تو مىزدايد، و به خوشگمانى تو آن كس سزاوارتر كه از تو بدو نيكى رسيده و بدگمانيت بدان بيشتر بايد كه از تو بدى ديده. </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>و آيين پسنديدهاى را بر هم مريز كه بزرگان اين امت بدان رفتار نمودهاند و مردم بدان وسيله به هم پيوستهاند، و رعيت با يكديگر سازش كردهاند، و آيينى را منه كه چيزى از سنتهاى نيك گذشته را زيان رساند، تا پاداش از آن نهنده سنت باشد و گناه شكستن آن بر تو ماند . </FONT></P>
<DIV class=GeneralSooTitr>
<DIV class=SooTitrContent><FONT color=#669999>با دانشمندان فراوان گفتگو كن و با حكيمان فراوان سخن در ميان نه، در آنچه كار شهرهايت را استوار دارد و نظمى را كه مردم پيش از تو بر آن بودهاند برقرار . </FONT></DIV></DIV>
<P><FONT color=#669999>و با دانشمندان فراوان گفتگو كن و با حكيمان فراوان سخن در ميان نه، در آنچه كار شهرهايت را استوار دارد و نظمى را كه مردم پيش از تو بر آن بودهاند برقرار . </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>و بدان كه رعايت را صنفهاست كه كار برخى جز به برخى ديگر راست نيايد، و به برخى از برخى ديگر بىنيازى نشايد. از آنان سپاهيان خدايند و دبيران كه در نوشتن نامههاى عمومى و يا محرمانه انجام وظيفه نمايند. و از آنها داوران كه كار به عدالت دارند و عاملانند كه كار خود به انصاف و مدارا رانند، و از آنان أهل جزيه و خراجاند، از ذميان و مسلمانان. و بازرگانند و صنعتگران و طبقه فرودين از حاجتمندان و درويشان. و خدا نصيب هر دسته را معين داشته و ميزان واجب آن را در كتاب خود يا سنت پيامبرش (صلي الله عليه و آله) نگاشته، كه پيمانى از جانب خداست و نگهدارى شده نزد ماست. </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>پس سپاهيان [به فرمان خدا] رعيت را دژهاى استوارند، و واليان را زينت و وقار. دين به آنان ارجمندست، و راهها بىگزند، و كار رعيت جز به سپاهيان قرار نگيرد، و كار سپاهيان جز با خراجى كه خدا براى آنان معين فرموده درستى نپذيرد تا بدان در جهاد با دشمن خود نيرومند شوند و كار خود را بدان سامان دهند. و آنان را از خراج آن اندازه بايد كه نيازمنديشان را كفايت نمايد. و اين دو دسته [رعيت و سپاهيان] بر پاى نماند جز با سومين دسته از مردمان كه قاضيانند و عاملان و نويسندگان ديوان، كه كار عقدها را استوار مىكنند و آنچه سود مسلمانان است فراهم مىآورند، و در كارهاى خصوصى و عمومى مورد اعتمادند. </FONT></P><SPAN>
<P><FONT color=#669999>و كار اين جمله استوار نشود جز با بازرگانان و صنعتگران كه فراهم مىشوند و با سودى كه به دست مىآرند، بازارها را بر پا مىدارند. و كار مردم را كفايت مىكنند، در آنچه ديگران مانند آن نتوانند. سپس طبقه فرو دينند از نيازمندان و درويشان كه سزاوار است بخشيدن به آنان، و يارى كردن ايشان. </FONT></P>
<P><FONT color=#669999></FONT></P>
<P align=center></SPAN><FONT color=#669999>و براى هر يك از آنان نزد خدا [از غنيمت] گشايشى است، و هر يك را بر والى حقى، چندانكه كارشان را سامان دهد. و والى چنانكه بايد از عهده آنچه خدا بر او واجب كرده بر نيايد، جز با كوشش و از خدا يارى جستن و خود را براى اجراى حق آماده نمودن، و شكيبايى در انجام كار، بر او آسان باشد يا دشوار. </FONT></P>
<DIV class=GeneralSooTitr>
<DIV class=SooTitrContent><FONT color=#669999>مبادا بزرگى كسى موجب شود كه رنج اندك او را بزرگ شمارى و فرودى رتبه مردى سبب شود، كوشش سترگ وى را خوار به حساب آرى. </FONT></DIV></DIV>
<P><FONT color=#669999>پس از سپاهيان خود كسى را بگمار كه خيرخواهى وى را براى خدا و رسول او و امام خود بيشتر دانى و دامن او را پاكتر و بردباريش برتر، كه دير به خشم آيد و زود به پذيرفتن پوزش گرايد، و بر ناتوانان رحمت آرد، و با قوىدستان برآيد، و آن كس كه درشتى او را برنيانگيزاند، و ناتوانى وى را بر جاى ننشاند، و از آنان كه گوهرى نيك دارند و از خاندانى پارسايند، و از سابقتى نيكو برخوردار. </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>پس دليران و رزمآوران و بخشندگان و جوانمردان، كه اينان بزرگوارى را در خود فراهم كردهاند و نيكوييها را گرد آورده. پس در كارهاى آنان چنان بينديش كه پدر و مادر درباره فرزند خويش، و مبادا آنچه آنان را بدان نيرومند مىكنى در ديدهات بزرگ نمايد، و نيكويىات درباره ايشان [هر چند اندك باشد] خرد نيايد، كه آن نيكى آنان را به خيرخواهى تو خواند و گمانشان را دربارهات نيكو گرداند، و رسيدگى به كارهاى خرد آنان را به اعتماد وارسى كارهاى بزرگ وامگذار، كه اندك لطف تو را جايى است و از آن سود برگيرند، و بسيار آن را جايى كه از آن بىنياز نبوند . </FONT></P>
<P><FONT color=#669999>و بايد گزيدهترين سران سپاه نزد تو آن بود كه با سپاهيان يار باشد و آنان را كمككار، و از آنچه دارد بر آنان ببخشايد چندانكه خود و كسانشان را كه به جاى نهادهاند شايد، تا عزم همگىشان در جهاد با دشمن فراهم آيد. چه مهربانى تو به آنان دلهاشان را بر تو مهربان نمايد. و آنچه بيشتر ديده واليان بدان روشن است، برقرارى عدالت در شهرها و ميان رعيت دوستى پديد شدن است، و دوستى آنان آشكارا نگردد جز آنگاه كه دل ايشان بىگزند شود، و خيرخواهىشان راست نيايد جز آنگاه كه بر والى مهربان باشند و دوام حكومت آنان را سنگين نشمارند، و گفتگو از دير ماندن آنان را بر سر كار، واگذارند.</FONT></P>
<P><FONT color=#669999><SPAN>پس اميدشان را برآر، و ستودنشان را به نيكى پيوسته دار، و رنج كسانى را كه كوششى كردهاند بر زبان آر، كه فراوان كار نيكوى آنان را ياد كردن، دلير را برانگيزاند، و ترسان بد دل را به كوشش مايل گرداند، ان شاء الله. نيز مقدار رنج هر يك را در نظر دار و رنج يكى را به حساب ديگرى مگذار، و در پاداش او به اندازه رنجى كه ديده و زحمتى كه كشيده تقصير ميار، </SPAN>و مبادا بزرگى كسى موجب شود كه رنج اندك او را بزرگ شمارى و فرودى رتبه مردى سبب شود، كوشش سترگ وى را خوار به حساب آرى. </FONT></P>
<P align=center><FONT color=#cc0000>باشد در ايام شهادت مولاي متقيان و شهيد عدالت مورد توجه دولتمردان ايران اسلاميمان قرار گيرد و موجبات خوشنودي وليعصر(عج) را بهمراه داشته باشد</FONT></P>
<P align=center>
<HR>
</P>
<P><FONT color=#cccc99>در تفسیر" فرات " از <FONT color=#009900>امام صادق</FONT>(ع) در ذیل آیه شریفه "<FONT color=#ff0000> انا انزلناه فی لیلةالقدر"</FONT> نقل کرده است که فرمود: </FONT>
<P><FONT color=#009933><FONT color=#ff0000>اللیلة فاطمة، و القدرالله ، فمن عرف فاطمة (ع) حق معرفتها فقد أدرک لیلة القدر، و إنما سمیت فاطمة لأن الخلق فطموا عن معرفتها.</FONT> </FONT>
<P><FONT color=#cccc99>مراد از<FONT color=#ff0000>" لیلة"</FONT> <FONT color=#009900>فاطمه</FONT> (ع) و مقصود از<FONT color=#ff0000>" قدر "</FONT> خداوند است، پس هر که<FONT color=#009900> فاطمه</FONT> (ع) را آن طور که سزاوار است و حق معرفت او است بشناسد، شب قدر را درک کرده است. و همانا آن حضرت " فاطمه" نامیده شده است؛ زیرا مردم از شناخت او بریده شده و عاجزند. </FONT>
<P><FONT color=#cccc99>شاید راز تشبیه <FONT color=#009900>فاطمه</FONT>(ع) به <FONT color=#ff0000>" لیلة القدر"</FONT> پنهانی و در پرده بودن معرفت و شناخت آن حضرت نسبت به مردم است مثل پنهان بودن شب قدر، و به خاطرهمین آنرا در آیه با دو حرف استفهام آورده و فرموده است:" و ما ادریک ما لیلة القدر" تا بزرگی شأن و قدر آن را بفهماند یا عاجز بودن شناخت آن را برای غیرمعصومین ثابت کند، زیرا شب قدر را غیر از معصومین (ع) نمی شناسند، و یا مقصود این است که هر کس فاطمه (ع) را آنگونه که سزاوار است بشناسد و به حقیقت معرفت او پی ببرد پرده ازمقابل چشمان او کنار می رود و جلالت و عظمت آن حضرت و فرود آمدن فرشتگان را به محضر او در آن شب می بیند، بطوری که به شب قدر بودن آن یقین پیدا می کند، و در حقیقت درک شب قدر همین است. </FONT>
<P><FONT color=#cccc99> </FONT></P></LI></UL> </div>
<a href="http://coo.ir/directory.php">ثبت دامین</a>
</body>